Թարգմանություն

 

Лулу Хашимото (Lulu Hashimoto) — модель и интернет-знаменитость из Японии, которую прозвали «человеческой куклой». И не зря — на фото вы не отличили бы ее от фарфоровой статуэтки. Тем не менее это не робот, а человек, но настоящего лица девушки никто не видел. Лулу — необычная модель, которая поддерживает образ с помощью специального костюма, напоминающего тело куклы, маски, парика и милых нарядов. Во время интервью она даже шепчет ответы на ухо ведущей — ведь обычно куклы не разговаривают.

Дизайнер Хитоми Комаки (Hitomi Komaki) — продюсер Лулу и создатель ее костюма — рассказывает, что «живая кукла» — это результат совместной работы с творческой командой Nukopan. Они делают кукольные костюмы и маски-головы, которые очень понравились дизайнеру, и она предложила им вместе поработать над «моделью-куклой». Эксперимент удался настолько, что Лулу стала интернет-знаменитостью.

Существует только один костюм Лулу, но носили его несколько людей. Среди них — дизайнеры, танцоры, модели. По словам продюсера, личность человека, который в данный момент составляет часть образа Лулу, держится в секрете. Это не мешает персонажу привлекать к себе много внимания: на улицах и показах к девушке подходит много людей с просьбами о фото, и она всегда рада попозировать.

Хоть Лулу и не похожа на обычную девушку, у нее обычные человеческие интересы и характер. Мечтательная и немного меланхоличная, она всегда хотела стать моделью, но еще любит читать книги и занимается балетом.

Как и любая девушка, Лулу меняет наряды, цвет волос и прически, но также она способна изменить свой рост. И вовсе не за счет высоких каблуков — ее рост зависит от размера кукольной головы. Также Лулу — одна из полуфиналисток японского конкурса Miss iD. Как говорят организаторы, он для тех девушек, которые заслуживают быть замеченными в новую эпоху. В конкурсе участвуют не только люди, но и персонажи, созданные при помощи искусственного интеллекта и 3D-графики. Согласитесь, Лулу идеально вписывается в концепцию такого футуристичного состязания.

Сейчас уже никого не удивляет, что виртуальные модели становятся лицами косметических брендов, однако «живая кукла» пока первая в своем роде.

Возможно, персонаж Лулу — это лишь косплей нового уровня, но люди, которые не боятся самовыражения в таких необычных формах, делают наш мир как минимум интереснее.

Как думаете, получится ли у Лулу Хашимото дать начало новому движению в мире моды?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Реклама

Հեղինակային խոսքը վերածել երկխոսության

Ընթրիքից հետո մայրիկն ու Լիզան բակում թուրքական սուրճ պատրաստեցին կրակի վրա: Խմեցին սուրճն ու մեկական սիգարետ ծխեցին, պատմում են միմյանց իրենց կյանքից, հին երկրում և Ֆրեզնոյում ապրած օրերից, հետո սկսեցին բաժակները նայել, տեսնել, թե առջևում ինչ հաջողություն կա, ու երկուսի տեսածն էլ մեկ էր՝ առողջություն, աշխատանք, բացօդյա ընթրիք ամռան օրերին և փող՝ տարվա մնացած ամիսների համար:

 

Ընթրիքից հետո մայրիկն ու Լիզան բակում թուրքական սուրճ պատրաստեցին կրակի վրա: Խմեցին սուրճն ու մեկական սիգարետ ծխեցին, պատմում են միմյանց իրենց կյանքից, հին երկրում և Ֆրեզնոյում ապրած օրերից, հետո սկսեցին բաժակները նայել, տեսնել, թե առջևում ինչ հաջողություն կա, ու երկուսի տեսածն էլ մեկ էր՝ առողջություն, աշխատանք, բացօդյա ընթրիք ամռան օրերին և փող՝ տարվա մնացած ամիսների համար:

— Արդեն ընթրիքն ավարտել ենք Լիզա ջան, արի՛ բակում թուրքական սուրճ պատրաստենք կրակի վրա և խմենք ու վայելենք մեր հանգիստը, — ասաց Թինա մայրիկը:

— Վատ միտք չէ, միայն մեկ պայմանով, եթե համաձայնվես մեկական սիգարետ ծխենք միասին և սուրճի բաժակները նայենք, տեսնենք, թե առջևում ինչ հաջողություն կա, միգուցե մի նոր բան պարզենք, — շատ ինքնավստահ պատասխանեց Լիզան:

— Դե լավ, համոզեցիր, — ասաց Թինա մայրիկը, — արի՛ մի քիչ խոսենք մեր կյանքից, հին երկրում մեր ապրած օրերից, այնքա՜ն եմ կարոտում այդ լավ ժամանակները՝ չնայած այստեղ՝ Ֆրեզնոյում էլ վատ չէ:

— Կխոսենք, բայց նախ նայի՛ր, թե ինչ եմ տեսնում բաժակիդ մեջ՝ առողջություն, աշխատանք, բացօդյա ընթրիք ամռան օրերին և փող՝ տարվա մնացած ամիսների համար: — Ոգևորված խոսում էր Լիզան:

— Թող տեսնեմ, — հանկարծ ուրախացավ Թինա մայրիկը, — այո՛, իսկապես այդպես է, ես ևս նույնն եմ տեսնում քո բաժակում: Մի՞թե դա հնարավոր է, ա՜յ քեզ հաջողություն, իսկը մեզ համար է: — Բացականչեց Թինա մայրիկը:

 

 

 

 

Թարգմանչական աշխատանք

Я не люблю советскую мебель. Ես չեմ սիրում սովետական ​​կահույքը: Она унылая, жутко покрашена и залита толстенным слоем гадкого лака. Այն տխուր վիճակում է, սարսափելի ներկված է եւ պատված է վատ լաքի հաստ շերտով:

Но есть в ней пара положительных моментов — сделана эта мебель из бука. Բայց դրա մեջ կան մի շարք դրական պահեր, այդ կահույքը պատրաստված է հաճարենուց: Не из дешевой сосны, а из благородного бука! Ոչ թե էժանագին կաղնուց, այլ բարձրորակ հաճարենուց: И второй момент это — эргономичность конструкции. Եվ երկրորդ պահը, կառուցվածքի էկոլոգիապես առողջ վիճակն է: Удобная она. Այն հարմարավետ է:

В последнее время мне попалось несколько очень интересных предметов советской мебели. Վեջին շրջանում ձեռքիս տակ ունեի սովետական ​​կահույքի մի քանի շատ հետաքրքիր առարկա: Отправлять такую ​​мебель в костер — рука не поднимается. Ձեռքդ չի գնում այրել այդպիսի կահույքը: Красить поверх лака акрилом и наклеивать на нее всякие цветочки, бабочки и прочие ми-ми-мишки — тоже не мой вариант. Լաքի վրան ակռիլով ներկելը եւ դրա վրա բազմաթիվ ծաղիկներ, թիթեռնիկներ եւ այլ մկնիկներ սոսնձելը նույնպես իմ ոճը չէ:

Может быть лофт? Մի գուցե лофт ը: Лофт, он как модерн. лофт ը ժամանակակից է: Его не должно быть много, чтобы не загружать восприятие. Այն չպետք է շատ լինի, որպեսզի չծանրաբեռնի յուրացումը: А если дозированно, точечно, то получается вполне стильно, модно, современно. Իսկ եթե դոզավորված է, կետավոր, ստացվում է լիովին ոճային, նորաձեւ, ժամանակակից:

И так, что мы имеем: советское кресло 60-х годов прошлого века. Եվ այսպես, ինչ ունենք, անցյալ դարի 60-ականների սովետական ​​բազկաթոռ:

Обивка в виде ватина, опилок и миллиардов пылинок отправляется сразу в костер. Վատինի տեսքով երեսծածկոցը, թեփը եւ միլլիարդավոր փոշիներն անմիջապես ուղարկվում են այրելու:

 

После удаления обивки и набивки кресло стало напоминать скелет. Երեսծածկոցը եւ խցկոնքը հեռացնելուց հետո բազկաթոռը կմախք էր հիշեցնում:

Я не знаю, кто из советских дизайнеров мебели получил премию за покраску бука в а-ля палисандр, но выглядит это ужасающе. Ես չգիտեմ, թե կահույքի սովետական ​​ոճաբաններից ով է մրցանակ ստացել պալիսանդրի պես հաճարենին ներկելու համար, բայց այն սարսափելի տեսք ունի:

Мы в помощь. Սովետական ​​քիմիական արդյունաբերության այդ ամբողջ կեղտը մաքրում ենք ացետոնով:

Деревянная основа расчищена, затонирована и покрыта полуглянцевым лаком. Փայտե հիմքը մաքրված է, գունամշակված եւ ծածկված է կիսափայլուն լաքով:

Займемся пружинами. Զբաղվենք զսպանակներով: Для бюджетного способа ремонта я рекомендую обычную стропу, которая продается в любом хозяйственном магазине. Վերանորոգման բյուդջետային եղանակի համար ես խորհուրդ եմ տալիս սովորական քարշապարան, որը վաճառվում է ցանկացած տնտեսական խանութում: По прочности она не уступает мебельному ремню, а по цене в 4-5 раз дешевле. Ամրությամբ այն չի զիջում կահույքային գոտուն, իսկ գնով, 4-5 անգամ էժան է:

Мой верный друг, товарищ и незаменимый помощник — пневмостеплер. Իմ հավատարիմ ընկերը եւ անփոխարինելի օգնականը պնեւմոստեպլեռն է: Вещь для производства обойных работ крайне полезная. Պաստառային աշխատանքների արտադրման համար ծայրահեղ օգտակար առարկա է:

Ремни поставлены, пружины стянуты, переходим к обойным работам. Գոտիները դրված են, զսպանակները ձգված են. անցնենք պաստառային աշխատանքներին: В аутентичном варианте черновой обивки не было. Իսկական տարբերակով սեւագիր պաստառ չի եղել: Я полагаю, что это не правильно и на пружинах всегда надо ставить черновую ткань для прочности, и для того, чтобы пружины не повредили набивку. Ենթադրում եմ, որ դա ճիշտ չէ, եւ զսպանակների վրա հետագա աշխատանքների ամրության համար միշտ պետք է սեւագիր կտոր դնել եւ նաեւ որպեսզի զսպանակները չվնասեն խցկոնքը:

Для набивки использованный поролон 10 см на сидение и 2 см на спинку. Խցկոնքի համար նստատեղի վրա օգտագործված է 10 սմ թոփ եւ 2 սմ, մեջքի վրա:

Обивочная ткань, декоративный молдинг в виде гвоздиков. Երեսծածկոցի կտոր, մեխիկների տեսքով զարդանախշային молдинг:

Молдинг — гениальное изобретение, облегчающее значение обивочные работы. Молдинг ը, էականորեն երեսծածկոցային աշխատանքները թեթեւացնող հանճարեղ հայտնագործություն է: Вместо сотни гвоздей надо прибить всего несколько штук. Հարյուրավոր մեխերի փոխարեն պեըք է մեխել ընդամենը մի քանիսը: Выглядит молдинг вот так: молдинг ը ահա այսպիսի տեսք ունի:

И вот рухлядь превращается во вполне себе стильный лофт. Եվ ահա հնոտիքը վերածվում է ամբողջովին նորաոճ лофт ի:

В заключении: друзья, не бойтесь экспериментов с мебелью. Վերջաբանին, ընկերներ, մի վախեցեք կահույքի վրա փորձարկումներից: Дайте ей второй шанс, а уж она подарит вам уют и красоту. Նրան երկրորդ հնարավորություն տվեք, եւ այն ձեզ կնվիրի հարմարավետություն եւ գեղեցկություն:

 

PS Это был первый мастер-класс по ремонту советской мебели. PS: Սա սովետական ​​կահույքի վերանորոգման առաջին վարպետաց դասն էր: Если у читателей будет интерес к настоящей публикации, то я сделаю серию мастер-классов по ремонту мебели этой эпохи. Եթե ​​ընթերցողների մոտ հետաքրքրություն կառաջանա ներկայիս հրապարակման վերաբերյալ, ապա ես այս դարաշրջանի կահույքի վերանորոգման մասին վարպետաց դասեերի սերիա կանեմ:

 

 

Հիմնական պաշտպանական մեխանիզմներ

Ժամանակակից հոգեբանների մեծ մասը ընդունում են պաշտպանկան մեխանիզմների որոշակի հավաքածու, որոնք համարյա ունիվերսալ են դարձել: Նենսի-Մակ Ուիլյամսի գրքում ըստ պրիմիտիվության առանձնացված են պաշտպանական մեխանիզմների 2 մակարդակ կախված նրանից, թե որքան ուժեղ է դրա կիրառումը խանգարում անհատին ադեկվատ ընկալել իրականությունը: Համաձայն Զիգմունդ Ֆրոյդի Ես-ն, որպեսզի ձերբազատվի այն լարվածությունից, որը ծնվում է տարաբնույթ ուժերի ճնշման հետևանքով (Գեր Ես, Այն), գործածում է մի շարք պաշտպանական մեխանիզմներ: Դրանք են՝ արտամղում, պրոյեկցիա, տեղափոխում, ռացիոնալիզացիա, ռեակտիվ գոյացություն, ռեգրեսիա, սուբլիմացիա, բացասում։

ԱրտամղումԶիգմունդ Ֆրոյդը արտամղումը դիտում էր որպես Ես-ի առաջնային պաշտպանություն, ոչ միայն այն պատճառով որ վերջինս հիմք է հանդիսանում ավելի բարդ պաշտպանական մեխանիզմների առաջացման համար, այլև նրա համար, որ այն ապահովում է տագնապից հեռանալու ավելի ուղիղ և պարզ ճանապարհ։ Արտամղումը, որը երբեմն նկարագրվում է որպես “կանխամտածված մոռացում”, իրենից ներկայացնում է գիտակցության՝ իրեն ցավ պատճառող մտքերից և զգացմունքներից հեռացում։ Արտամղման գործունեության արդյունքում անհատները չեն գիտակցում իրենց տագնապահարույց կոնֆլիկտները և չեն հիշում անցյալի տրավմատիկ իրադարձությունները։ Զիգմունդ Ֆրոյդը գտնում էր, որ ճնշված, արտամղված մտքերն ու գրգիռները չեն կորցնում իրենց ակտիվությունը անգիտակցականում, և դրանց պոռթկման կանխարգելման համար պահանջվում է հոգեկան էներգիայի ծախսում (այստեղ ֆրոյդը նկատի ունի, որ արտամղված ապրումները պետք է արտահայտվեն, ծախսվեն այլ ոլորտներում): Առօրյա կյանքում արտամղումը հեշտությամբ բացահայտվում է: Օրինակ մենք ասում ենք՝ «ես հեռուստացույց եմ նայում, որպեսզի ցրվեմ, մոռանամ»: Արտամղումը դերակատարում ունի ամեն տեսակ նևրոտիկ վարքում, փսիխոսոմատիկ հիվանդություններում, հոգեսեռական խանգարումներում։ Սա հիմնական և ավելի հաճախ հանդիպող պաշտպանական մեխանիզմն է։ Արտամղման մեխանիզմով մոռացվածը մեծ մասամբ վերականգնվում է հիշողության մեջ հոգեվերլուծության ընթացքում:

Պրոյեկցիա, անդրադարձ, որպես պաշտպանական մեխանիզմ իր տեսական նշանակությամբ պրոյեկցիան հետևում է ճնշմանը։ Վերջինս իրենից ներկայացնում է մի գործընթաց, որի միջոցով անհատը սեփական անընդունելի մտքերը, զգացմունքները և վարքը վերագրում է այլ մարդկանց կամ շրջապատին։ Այսպիսով, պրոյեկցիան թույլ է տալիս մարդուն սեփական անլիարժեքության կամ սխալների մեղքը բարդել ինչ-որ մեկի կամ ինչ-որ բանի վրա։ Պրոյեկցիայով են բացահայտվում է նաև սոցիալական նախապաշարմունքները և “քավության նոխազի” երևույթը, քանի որ էթնիկական և ռասային կարծրատիպերը իրենցից ներկայացնում են ինչ-որ մեկ ուրիշին սեփական նեգատիվ անձնական առանձնահատկությունները վերագրելու հարմար թիրախ։

Տեղափոխում, այս անունը ստացած պաշտպանական մեխանիզմում ի հայտ է գալիս ավելի շատ սպառնալի օբյեկտից կամ անձնավորությունից ավելի քիչ սպառնալիին վերահասցեավորվելու բնազդային իմպուլս։ Տարածված օրինակ է, երբ երեխան, որը ծնողների կողմից պատժվելուց հետո հրում է իր փոքրիկ քույրիկին կամ կոտրում է վերջինիս խաղալիքները։ Քիչ տարածված է տեղափոխման այն տարատեսակը, երբ վերջինն ուղղված է դեպի սեփական անձը. ուրիշներին հասցեագրված թշնամական գրգիռները վերահասցեավորվում են սեփական անձին, որն էլ առաջ է բերում ճնշվածության զգացում և ինքնադատապարտում։

ՌացիոնալիզացիաՖրուստրացիայի և տագնապի դեմ պայքարի մեկ այլ միջոց է իրականության աղավաղումը, դրանով իսկ ինքնագնահատականի պահպանումը։ Ռացիոնալիզացիան վերաբերվում է այն կեղծ փաստարկներին, որոնց միջոցով իռացիոնալ վարքը ներկայացվում է այնպես, որ շրջապատի աչքերում երևում է ամբողջովին տրամաբանական և արդարացի։

Ռեակտիվ գոյացություն, երբեմն ես-ն արգելված գրգիռներից կարող է պաշտպանվել վարքում և մտքերում ամբողջովին հակառակ ուղղվածություն ցուցաբերելով։ Այստեղ մենք գործ ունենք Ռեակտիվ գոյացության հետ։ Այս պաշտպանական մեխանիզմը իրագործվում է երկաստիճան ձևով՝ անընդունելի գրգիռը ճնշվում է և հետո գիտակցական մակարդակում ի հայտ է գալիս ամբողջովին հակառակը։ Նմանատիպ օրինակ է այն, երբ սեփական հոմոսեքսուալ մղումներից պաշտպանվելով շատ տղամարդիկ ծաղրում են հոմոսեքսուալիստներին։

Ռեգրեսիա, բնորոշ է վերադարձը վարքի երեխայական մոդելներին։ Սա տագնապի թեթևացման միջոց է՝ վաղ մանկության տարիքին վերադառնալով, որն ավելի անվտանգ ու հաճելի է։ Մեծահասակների մոտ այն դրսևերվում է նաև անզսպությամբ, անգոհունակությամբ, հեղինակություններին հակառակվելով և այլն։

Սուբլիմացիա, ըստ Զիգմունդ Ֆրոյդի, սուբլիմացիան մեխանիզմ է, որը մարդուն հնարավորություն է տալիս փոխել իր գրգիռները այնպես, որ այն ընդունվի հասարակության կողմից, համապատասխանում է այնտեղ առկա նորմերին և կանոններին: Սուբլիմացիայի ազդեցության տակ անընդունելի զգացմունքները և գրգիռները ենթագիտակցորեն փոփոխության են ենթարկվում` վերափոխվելով բոլորի կողմից ընդունված ձևերի: Սուբլիմացիան դիտվում է որպես անցանկալի գրգիռների սանձահարման միակ առողջ և կառուցողական(կոնստրուկտիվ) ռազմավարություն (ստրատեգիա), քանի որ վերջինս թույլ է տալիս փոխել գրգիռների նպատակը կամ օբյեկտը՝ առանց նրանց դրսևորումը զսպելու։ Այսինքն այս մեխանիզմի կիրառումը փոքրացնում է նևրոզի առաջացման ռիսկը:

Բացասում, երբ մարդ հրաժարվում է ընդունել այն փաստը որ տհաճ բան է կատարվել, ապա դա նշանակում է որ նա գործի է դնում պաշտպանական այնպիսի մի մեխանիզմ, ինչպիսին է բացասումը։ Իրականության բացասումը առկա է նաև այն դեպքում, երբ մարդիկ ասում կամ պնդում են՝ «նարավոր չէ որ ինձ հետ այսպիսի բան կատարվի», չնայած դրան հակառակ փաստի ակնհայտ ապացույցների։ Համաձայն Ֆրոյդի, բացասումը բնորոշ է փոքր երեխաներին և ցածր ինտելեկտի մակարդակ ունեցող հասուն մարդկանց։ Բացասումը և նկարագրված մյուս բոլոր մեխանիզմները ներկայացնում են իրենցից արտաքին և ներքին սպառնալիքների դեմ օգտագործվող միջոցներ։ Պաշտպանություն ստեղծելու յուրաքանչյուր մասնավոր դեպքում ծախսվում է հոգեբանական էներգիա, որի արդյունքում սահմանափակվում է Ես-ի ուժն ու ճկունությունը։

Հոգեբույժ Ջորջ Էման Վալենթը ներկայացրեց պաշտպանական մեխանիզմների 4 մակարդակային բնութագրում՝ [2]

  • Մակարդակ I— պաթոլոգիկպաշտպանություն (պսիխոտիկ Ժխտում, զառանցանքային Պրոյեկցիա)Առաջին մակարդակում մեխանիզմները գրեթե միշտ պաթոլոգիկ են: Օրինակ դրանցից զառանցանքային ժխտումը այն վիճակն է, երբ մարդը զառանցանքներ ունի իրականության հետ կապված: Ժխտման դեպքում մարդը չի ընդունում իրականությունը, քանի որ այն չափազանց սպառնալի է: Մարդը ժխտում է գիտակցել, ընկալել կյանքի տհաճ ասպկետները:
  • Մակարդակ II— անկատար պաշտպանություն (երևակայություն, Պրոյեկցիա, պասիվ ագրեսիա): Այս մեխանիմզները կոչվում են չհասունացած, քանի որ նրանց հետ գործ ունենալը դժվար է: Սրանք չափից դուրս շատ կիրառումը բերում է մարդու արդյունավետ հարմարման լուրջ խնդիրների: Սրանք շատ հաճախ հանդիպում են անձնային խանգարումների, դեպրեսիայի դեպքում: Երևակայության դեպքում, մարդը կոնֆլիկտը լուծելու համար դիմում է երևակայության: Պրոյեկցիան այս մակարդակում պարանոյայի պարզագույն ձևերից է:
  • Մակարդակ III— նևրոտիկ պաշտպանություն (Ռեսպրեսիա, դիսոցացիա): Օրինակ Իզոլացիայի դեպքում նկատվում է օտարացում զգացմունքներից, դեպքերից: Օրինակ՝ մարդը մանրամասնորեն նկարագրում է մարդասպանության դեպքում, առանց հուզական ռեակցիա ցուցադրելու:
  • Մակարդակ VI— հասուն պաշտպանություն ( հումոր, սուբլիմացիա, ալտրուիզմ): Ավելի կոնստրուկտիվ պաշտպանության ձև է: Ալտրուիզմիդեպքում, օրինակ, մարդը ծառայություններ է մատուցում այլոց՝ դրա հետ մեկտեղ հաճույք և բավարարվածություն ստանալով:

 

Հույզերի դասակարգումը

 

Ա. Հիմնական կամ առաջնային հույզեր

Մարդկանց հույզերի աշխարհը շատ հարուստ է ու բազմազան։ Բայց ուսումնասիրությունները թույլ են տվել պարզել, որ հիմնական հույզերը մի քանիսն են, իսկ մյուսները ստացվում են դրանց խառնումից։ Հիմնական հույզերի հնարավոր զուգորդությունների թիվը շատ մեծ է, քանի որ մարդու հոգեկանում զուգորդվում են յուրաքանչյուր հիմնական հույզի տարբեր ինտենսիվության տարբերակներ։ Հիմնական են կոչվում այն հույզերը, որոնք կազմված են 3 գլխավոր բաղադրիչներից՝ 1. հատուկ նյարդային հիմքից 2. դիմախոսական բարդություններից 3. հատուկ սուբյեկտիվ ապրումից (զուտ ներհոգեկան կողմից)։

Լայնորեն ընդունված է Ռոբերտ Պլուչիկի տեսակետը, ըստ որի մարդու հիմնական հույզերն են՝ կանխազգացումը, հետաքրքրվածությունը, ուրախությունը, համակրանքը, վախը, զարմանքը, տխրությունը, զզվանքն ու զայրույթը։ Սրանք անհրաժեշտ են ինչպես անհատի, այնպես էլ տեսակի պահպանման համար։ Այդ հույզերից յուրաքանչյուրը, ըստ Պլուչիկի, առաջ է բերում այնպիսի ակտիվություն, որը ֆունկցիոնալ նշանակություն ունի կյանքի պահպանման համար։ Օրինակ՝ վախը կամ սարսափը պաշտպանական հուզական հակազդում է և անհատին հեռու է պահում վտանգներից։ Զայրույթն առաջ է բերում ավերիչ, ագրեսիվ վարք և վերացնում է օրգանիզմի պահանջմունքների բավարարման ճանապարհին հանդիպող արգելքները։ Մնացած հույզերը կամ ավելի բարդ են, կամ էլ թվարկված հույզերի ուժգնության տարբեր աստիճաններն են։ Ինչո՞ւ են սրանք կոչվում հիմնական կամ առաջնային։ Դրա պատճառն այն է, որ դրանք նախ մարդուն տրված են ժառանգականորեն և հոգեկանում ծագում են ինքնաբերաբար, այլ ոչ թե ուսուցման հետևանքով։ Երկրորդ՝ դրանցից յուրաքանչյուրը մարդուն մղում է այնպիսի գործողությունների, որոնք էական նշանակություն ունեն կյանքի պահպանման համար։

Միևնույն հույզը մարդու կյանքում տարբեր իրադրություններում ունենում է ուժգնության տարբեր աստիճաններ։ Դրանք տարբեր անուններ են կրում։ Օրինակ՝ վրդովմունքը, զայրույթը ու կատաղությունը միևնույն հույզի ուժգնության տարբեր աստիճաններն են։ Դրանք առաջ են գալիս, օրինակ, այն դեպքում, երբ մարդու նպատակասլաց գործունեության ճանապարհին արգելքներ են հանդիպում, կամ երբ նա իրեն այլ մարդկանց անարդար գործողությունների զոհի դերում է զգում։ Բայց թե հիշյալ հույզի երեք տարբերակներից որը կծագի մարդու մեջ, կախված է նրանից, թե ինչպիսի նշանակություն է նա տալիս իր նպատակին, ինչ ուժ ունի իր կրած վիրավորանքը և այլն։ Այստեղ պետք է նկատենք նաև, որ մեկ հույզից կարող են ծնվել նորերը։ Օրինակ՝ վիրավորանք կրելով՝ մարդիկ զայրանում են։

Միևնույն հույզի տարբեր աստիճաններ են նաև տագնապը, վախը և սարսափը։ Որքան ավելի ուժգին է հույզը, սովորաբար այնքան ավելի ակտիվ գործողությունների է մղում մարդուն։ Կան, իհարկե, նաև բացառություններ։ Օրինակ՝ մարդը սարսափից կարող է քարանալ։ Ի մի բերելով մեծաթիվ հետազոտողների արդյունքները՝ հույզերի հոգեբանության ժամանակակից մասնագետ Քերոլ Իզարդը հանգել է այն տեսակետին, որ մարդիկ ունեն 10 հիմնական հույզեր, որոնք ամենայն հավանականությամբ ժառանգական պայմանավորվածություն ունեն։ Դրանք են՝ հետաքրքրություն-հուզմունք, ուրախություն, զարմանք, վիշտ-տառապանք, զայրույթ, զզվանք, արհամարհանք, սարսափ, ամոթ և մեղավորություն։

Բ. Երկրորդային հույզեր

Երկրորդային են կոչվում այն հույզերը, որոնք ծագում են առաջնային հույզերի հիման վրա, հաճախ նրանցից երկուսի ձուլման հետևանքով։ Օրինակ՝ ուրախության և համակրանքի հիման վրա կարող է սեր առաջ գալ, իսկ համակրանքի և վախի միացումը հանգեցնում է ենթակայության։ Ըստ այս տեսության ՝ լավատեսությունը կանխազգացման և ուրախության միացման արդյունքն է, իսկ զարմանքի և տխրության միացումից առաջանում է հուսախաբություն։ Զայրույթն ու զզվանքը միաձուլվելով հանգեցնում են արհամարհանքի։

Այսպիսով մենք տեսնում ենք, որ երկու կամ ավելի հույզերի զուգորդությունից կարող է ծագել որակապես այլ հույզ։ Բայց նման դեպքերում դժվար չէ նաև նկատել, որ այդ բարդ կազմավորումների մեջ կան իմացական գործողություններ և դրանց արդյունքներ՝ մտապատկերներ և մտքեր։ Օրինակ երբ մենք զարմանալով և տխրելով հուսախաբություն ենք ապրում, մենք նաև գիտենք, թե ինչն է մեզ հուսախաբ արել։ Եվ հենց դա էլ նշանակում է, որ հույզերն ու իմացական գործընթացները մեր կյանքում անբաժան են և կազմում են մտահուզական բարդույթներ։ Հույզերն անբաժան են նաև շարժումներից և մարդու օրգանիզմում կատարվող ֆիզիոլոգիական պրոցեսներից։

Գ. Երկարժեք հույզեր

Որակական առումով հույզերը լինում են հաճելի և տհաճ։ Որոշ հուզական վիճակներ մեզ հաճույք են պատճառում, այլ հուզական վիճակներ մեզ համար տհաճ են, և մենք կցանկանայինք որքան հնարավոր է արագ ազատվել դրանցից։ Օրիանկ եթե որևէ երևույթ մեզ զզվանք է պատճառում, ապա ձգտում ենք հեռանալ նրանից և վերացնել մեր մեջ առաջ եկած այդ տհաճ հույզը կամ գոնե մեղմացնել այն։ Ընկալվող օբյեկտների իրական կամ թվացյալ, վերագրվող հատկություններն են մեր մեջ ծնում այս կամ այն հույզը։ Իսկ երբ դրանք կրկնվում են, ապա կարող են կայուն զգացմունքներ, այսինքն՝ հուզական դիրքորոշումներ դառնալ։

Բայց կյանքի փորձ ձեռք բերելու ընթացքում կարելի է առանց դժվարության նկատել, որ շատ քիչ են այն մարդիկ, առարկաներն ու երևույթները, որոնք մեր մեջ առաջ են բերում միայն մեկ տեսակի, միանշանակ հույզեր։ Դա նշանակում է, որ շատ քիչ են զուտ տհաճ և զուտ հաճելի երևությները։ Որպես կանոն, շատ երևույթներ, ունենալով բազմաթիվ հատկություններ, ինչ-որ առումներով մեզ դուր են գալիս, հաճելի են, իսկ այլ առումներով՝ տհաճ և անցանկալի։ Ահա այսպիսի փաստերից ելնելով էլ հոգեբանները եզրակացրել են, որ բացի զուտ հաճելի և զուտ տհաճ հույզերից կան նաև երկարժեք կամ, ինչպես ընդունված է ասել հոգեբանության մեջ, ամբիվալենտ հույզեր։ Դա նշանակում է, որ որևէ օբյեկտ ընկալելիս մենք ապրում ենք բարդ հուզական վիճակ, որի մեջ միաձուլված են և´ հաճելին, և´ տհաճը։ Երկարժեք կամ նույնիսկ բազմարժեք հույզերն առաջանում են երկու խումբ պատճառների հիման վրա։ Առաջինը մեր պահանջմունքներն են, այն կարիքները, որ ունենք և ցանկանում ենք բավարարել, իսկ երկրորդը այն առարկաներն են, վիճակներն ու ընդհանրապես օբյեկտները, որոնք մենք ցանկանում ենք տիրել։ Դրանք մեր նպատակներն են։ Հույզի երկարժեքությունը պայմանավորված է առաջին հերթին նրանով, որ մարդու մեջ սովորաբար միաժամանակ ակտիվանում են մեկից ավելի դրդապատճառներ։ Երբ մենք բավարարում ենք դրանցից մեկը, ապա մյուսը ճնշվում է։ Ահա թե ինչու տհաճություն ենք զգում։ Երբ մենք որևէ նպատակ ենք ընտրում, որի միջոցով կարող ենք բավարարել մեր պահանջմունքը, ապա գոնե ժամանակավորապես հրաժարվում ենք այլ նպատակներից, իսկ դա միշտ տհաճ է։ Բացի այդ չկա այնպիսի կատարյալ օբյեկտ, որն իր մեջ ունենա միայն մեզ համար հաճելի հատկություններ։ Հետևաբար, ամեն մի օբյեկտ, որն ընտրում ենք որպես նպատակ, և´ հաճելի է, և´ տհաճ։

Դ. Ակտիվացնող և պասիվացնող հույզեր

Ինչպես հասկացանք, տարբեր հույզեր տարբեր կերպ են ազդում մարդու վարքի վրա, նրանում տարբեր փոփոխություններ են առաջ բերում։ Այս չափանիշից ելնելով՝ հոգեբաններն առանձնացրել են մարդկային հույզերի ևս երկու տեսակ՝ ակտիվացնող և պասիվացնող։

Ակտիվացնող հույզերը գիտական գրականության մեջ կոչվում են ստենիկ հույզեր (հունարեն sthenos – ուժ բառից)։ Իսկապես, կան հույզեր ոււ հուզական վիճակներ, որոնց ընթացքում մարդն իրեն ավելի ուժեղ ու ճարպիկ է զգում և իր գործողություններում հենց այդպես էլ դրսևորում է իրեն։ Օրինակ՝ ուրախության ու զայրույթի հուզական վիճակը գրգռում է մարդուն, նա շատ գործունյա ու շարժուն է դառնում և մեծ քանակությամբ եռանդ է ծախսում։ Այդ հույզերի ազդեցության տակ մարդու մեջ կարծես եռանդի նոր աղբյուրներ բացված լինեն։

Ստենիկ հույզերի ազդեցության տակ մարդիկ երբեմն այնպիսի արդյունքներ ու նվաճումներ են ցույց տալիս, որոնք սովորական, հանգիստ հոգեվիճակում անհասանելի են։ Ոգեշնչվածությունը, օրինակ, անհավատալի արդյունքների է հանգեցնում, քանի որ նրա ազդեցության տակ շարժման մեջ են դրվում մարդու իմացական և ֆիզիկական կարողություններիի թաքուն ռեզերվները, որոնք սովորական հոգեվիճակում նրա համար մատչելի չեն։ Նույնանման արդյունքի կարող է հանգեցնել նաև վախը։ Օրինակ՝ վայրի գազանից սարսափահար փախչող մարդը կարող է կապկի ճարպկությամբ ծառը բարձրանալ կամ բարձր պատի վրայից թռչել ու փրկվել՝ զարմանալով, թե դա ինչպես կատարվեց։ Մարդու էվոլյուցիայի ընթացքում ակտիվացնող հույզերը ծագել են որպես վտանգի պահին անհատի հոգեկան ու ֆիզիկական ուժերն ի մի բերելու, եռանդի պաշարներն ակտիվացնելու մեխանիզմներ։ Հասկանալի է, որ դրանք նպաստել են վտանգավոր պայմաններում մարդկանց հարմարվելուն։ Իսկ եթե մադրիկ անընդմեջ բարձր ակտիվության վիճակում լինեն, ապա արագորեն կսպառեն իրենց ուժերն ու կծերանան։ Անընդմեջ բարձր ակտիվությունը նպատակահարմար վարքագիծ չէ։

Մարդուն պասիվացնող, թուլացնող ու անգործունյա դարձնող հույզերին գիտնականները տվել են աստենիկ հույզեր անունը (հունարեն ա մասնիկը, ժխտելով sthenos – ուժ բառը, դարձնում է թուլություն)։ Օրինակ՝ թախիծն ու վիշտը, անկասկած, աստենիկ հույզեր են։ Վիշտ ապրող մարդը կարող է անգործունյա դառնալ և նոր նպատակադրումներ չկատարել։ Նա իրեն հոգնած, ուժասպառ է զգում և կարող է նույնիսկ կյանքի իմաստի կորուստ ապրել։ Ոմանց մոտ այդ աստենիկ վիճակը կայունանում և համանուն նևրոզի տեսք է ընդունում։

Բայց արդեն նշվել է, որ հույզերի ակտիվացնող կամ պասիվացնող ազդեցությունը կախված է նաև նրանց ուժից, ինչպես նաև մարդու այնպիսի անհատական առանձնահատկություններից, ինչպիսին խառնվածքի գծերն են։ Ահա թե ինչու սարսափը՝ որպես վախի բարձրագույն արտահայտություն, կարող է կաշկանդել մարդու գործողությունները։ Մինչդեռ միջին ուժի վախը սովորաբար ակտիվացնում է մարդուն՝ ստիպելով դիմել ինքնապաշտպանական, հարամարվողական գործողությունների։

 

Իմ հաշվետվությունը

 

Ես Հռիփսիմեն եմ Պետրոսյան, սովորում եմ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր քոլեջի «Նախադպրոցական կրթություն» բաժնի 1-ին կուրսում: Քոլեջ ընդունվելուց հետո, հոկտեմբեր ամից աշխատել եմ Հյուսիսային դպրոց-պարտեզում, փոխարինել եմ դաստիարակին, այնուհետեւ դաստիարակի օգնականին, եղել եմ նաեւ 5 տարեկանների մոտ :

  • Սոցոլոգիա առարկան ավելի կարեւոր էր ինձ համար, քան ես պատկերացնում էի, քանի որ սովորեցի հարցաշար կազմել եւ կատարել փողոցային հարցումներ, ամփոփել հարցման արդյունքները:

Իրականացված նախագծեր

Այլ նյութեր

Նախագիծ`  «Դաջվածքները մեր օրերում»

Նախագիծ`   «Դաջվածք»

Նախագիծ`  «Օրվա աշխատանքներից»

 «Հետադարձ հայացք»

«Դասի ընթացքում»

 

  • Ընդհանուր աշխատանքային հիմունքների դասին մենք սովորեցինք կազմել CV, ուսումնասիրեցինք ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրքը, ծանոթացանք պայմանագրի տեսակներին, դիմում կազմելու ձեւերին:

«Իմ CV-ն»

«ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրք»

«Դիմումի օրինակ»

«Պայմանագրերի օրինակներ»

 

  • Առողջագիտություն առարկան նույնպես շատ բան տվեց ինձ, քանի որ ես նույնիսկ չէի կարող պատկերացնել, թե ինչպես կարող եմ առաջին բուժօգնություն ցույց տալ տուժածին, որպեսզի նա ավելի չտուժի:

 

«Դեղագործ աշուն»

«Դեղորայքների ընդունման ձևերը»

«Վիրակապ»

 

  • Հայոց պատմություն առարկային ցավոք չկարողացա պարտաճանաչ մասնակցել պարտեզում փոխարինելու պատճառով, սակայն հասցրեցի ունենալ մեկ, բայց բավականին հաջողված նախագիծ:

 

Նախագիծ`  «Մեկ բաժակ թեյ»

«Սեբաստացին միաբանության ճանապարհին»

 

  • Էկոլոգիայի դասերին սովորեցինք էկոլոգիայի եւ աղբի հիմնախնդիրները, թե ինչպես է տարեցտարի աճում աղբի քանակը:

«Էկոլոգիական հիմնախնդիրները»

«Աղբի հիմնախնդիրը»

 

  • Նախադպրոցական մանկավարժություն առակայի ժամերին ուսումնասիրեցինք Մոնտեսորիի մեթոդները, սովորեցինք ճիշտ եւ անհատական ​​մոտեցում ցուցաբերել յուրաքանչյուր երեխայի նկատմամբ:

 

  • Հայ. Ժող. Բանահյուսություն առարկան եւս կարեւոր է:

 

Նախագիծ՝ «Կարդում ենք Վահան Տերյան»

Նախագիծ՝ «Կարդում ենք Չարենց»

Հայկական ավանդություններ»

 

  • Հայոց լ. եւ խոսքի մշակույթի հիմունքների դասին կատարել ենք բազմաթիվ քերականական վարժություններ եւ նախագծեր:

 

Նախագիծ՝ թարգմանական աշխատանք «Արհեստագործ» ամսագրի համար «Բալենու սորտ« Վլադիմիրսկայա »» վերնագրով

Նախագիծ՝ «« Պադոլսկ »կարի մեքենաների կառուցվածքը եւ վերանորոգումը»

Նախագիծ՝ «Մայրենիի ֆլեշմոբ»

Նախագիծ՝ «Նախաամանորյա խոհեր»

Նախագիծ՝ «Ես սեբաստացի եմ»

 

  • Անգլերենն իմ ամենասիրած առարկաներից է: Ես կարողանում եմ կատարել թարգմանություններ անգլերենից հայերեն, երբեմն օգտվելով օնլայն բառարանից: Գրել եմ նաեւ թեսթեր եւ տարբեր քերականական վարժություններ: Վերջերս «Խոսող գրքի» համար կատարել եմ նաեւ ձայնագրություն, որը նույնպես շատ հաջող է ստացվել:

 

Նախագիծ՝ «My favourite writer»

Նախագիծ՝  «Christmas and New Year»

 

  • Ռուսերեն առարկան նույնպես սիրում եմ եւ ունեմ թարգմանչական աշխատանքներ:

 

Նախագիծ՝ «Это я»

Նախագիծ՝ «Итальяанский хлеб»

 

  • Նախադպրոցական հոգեբանություն առական միշտ հետաքրքրելէ ինձ: Ու գիտեմ, որ լավ մանկավարժ լինելու համար պետք է լինել նաեւ լավ հոգեբան: Ունեմ երեխաների հիշողությունը զարգացնող խաղեր, նաեւ պարտեզում մասնակցել եմ մեր ուսանողների կողմից կազմակերպված այլ զարգացնող խաղերի:

 

«Ինչ է ուսումնասիրում հոգեբանությունը»

«Հոգեբանության մեթոդները»

«Հիշողությունը զարգացնող խաղեր»

«Հիմնական պաշտպանական մեխանիզմներ»

 

  • Երգ առարկայից դեռ շատ սովորելու բան ունեմ, չնայած, կարողացել եմ ճիշտ ընտրել երեխաների քնի եւ խաղի համար նախատեսված հաճելի երաժշտուրյուններ, Леопольд Моцарт, Гендель:

 

  • Ձեռարվեստի ժամին զբաղվել եմ կարպետագործությամբ, ինչը անսպասելիորեն հաճելի էր ինձ համար: Պատրաստել եմ ձեռագործ տիկնիկներ, գործած թեւնոցներ, թղթե խաղալիքներ, յուրօրինակ էջանշաններ եւ այլն:

 

  • Գործնականս բավականին հարուստ է, կարող եք տեսնել ինքներդ իմ բլոգում:

 

 

Պայմանագրերի օրինակներ